Graaf Floris V pad: etappe 2 van Uitermeer naar ’s Graveland

Warm was het deze Pinksterzondag: meer dan 28 graden zou het worden. We vertrokken om 9.00 vanaf de parkeerplaats bij Uitermeer richting Ankeveen: via een mooi weggetje langs de plassen.

Je moet hier wel vroeg zijn, want het weggetje is smal en de belangstelling groot.

Bij Ankeveen zagen we een aardige boer die zowaar een schuilhutje voor de koeien had gebouwd: goed zo!

Een ander, beetje wonderlijk, element in het landschap was de wei met lama’s: toen ze ons zagen liepen ze met ons mee en keken naar ons …

Aan de weg van Kortenhoef naar de Kwakel was verder niet veel aan, zeker niet met die warmte. Opvallend was het gebrek aan mensen: die sliepen nog uit denken we.
De Kortenhoefse dijk had wel wat aardige elementen aan de linkerkant, maar dat werd toch een beetje ondergesneeuwd door de auto’s en de drukte. We waren blij toen we aan een heel aardig voetpad kwamen: een oud kerkepad door het trilveen, het Oppad.

Dat was echt een heel mooi paadje, met moeras… omzoomd door watertjes waar je in kunt varen, en er werd ook fors gekanood. Grappig ineens die rode kano’s tussen het groen: onze hond stond er van te kijken.

Echte koekoeksbloem, Geknikte vossenstaart en een Ereprijs (niet uitgedetermineerd) hebben we gespot.

Graaf Floris V pad: etappe 1 van Muiden naar Uitermeer

We waren eind 90er jaren al bezig aan het Graaf Floris V pad, LAW 1-3 (lange afstandswandeling) en daar is om een aantal goede (maar niet zo leuke) redenen de klad in gekomen. Met frisse moed hebben we dat nu weer eens opgepakt: met een eerste etappe van 13 kilometer. Dit zijn de foto’s die we gemaakt hebben.
Een heerlijke dag, mooi weer en een overzienbare afstand door een mooi gebied met polders en een oude zeedijk.

Nog minstens 30 andere mensen waren ook op het idee gekomen: we hebben tenminste tot aan 30 onze tegenliggers (antipoden) geteld, daarna zijn we maar gestopt met tellen, druk is het!

Het pad start in Muiden, bij de sluizen en het Graaf Floris V eethuis, gaat langs de Beer (muur als waterkering) naar het Muiderslot, vandaar over de wal langs de kazematten, en terug langs de slotgracht en over de oude zeedijk.

Aan het eind van de vestingwal staat een bord met een fietsroute.

Dat verhaalt ook wat er allemaal niet voor de natuur wordt gedaan zoals Ontsnipperingsmaatregelen: tunnels met stobbewallen door RWS aangelegd zodat ze aantrekkelijk zijn voor dieren om over te steken.

Het wandelpad langs het IJmeer is erg mooi: links het water met de zeilboten en de essen in kop, rechts de een stuk lager liggende polder. Veel Grote vossenstaart al in bloei. In een van de weilanden staan vlaggen en vaandels: bedoeld om de ganzen weg te houden. Op het wandelpad zelf zien we inderdaad veel ganzenpoep liggen en in de slotgracht van het Muiderslot zwemmen hele families grauwe ganzen.
Het Muiderslot is van alle kanten goed te zien, ook van verre.

Langs de zeedijk zijn leuke strandjes met glashelder water.

En weer zien we moeras- of oeverzegge: wat was nu ook al weer het verschil. Het zat ergens in de aantallen aartjes, maar daar gaan we – later – nog eens goed voor zitten.

We zien ineens veel Veldbies in bloei, het miechelt van de koolwitjes, erg wit zonder zwarte vlekjes, en stikt al van de muggen of vliegen (misschien wel de Maartse vlieg: ze waren zwart).

Bij het witte huis mogen geen honden, dus daar gaan we even van het dijkje af en er later weer op. Er is heel attent al gemaaid, zodat je er gemakkelijk weer omhoog klimt.

Behalve de natuur (uiteraard) vallen deze wandeling ook de vele resten verdedigingswerken op: muren, kazematten, bunkers, blokken beton, van alles.

Muiderberg

In Muiderberg lopen we dwars door het Brink park. Er staat een Wilhelminaboom (voor een honderdjarige boom ziet hij er levendig en vitaal uit), een muziekkoepel en een parkietenkooi. Ook kunst: bij het beeldje in park lezen we

• Vooraan: respecteer elkaar in vrijheid
• Links: zonder vrede is er geen toekomst
• Rechts: wat is geweld zinloos

We lopen het park uit aan de andere kant bij Hotel het Rechthuis.
Voor het hotel staat een model van een stoomtreintje: vroeger was dit het eindpunt van een aftakking van de Gooise stoomtram die daar eed tot 1939 en waar de rijke lieden uit Amsterdam uitstapten om zich aan het water te gaan verpozen.
Even verderop een Beatrixboom (voor een 20 jarige boom ziet hij er gammel en uitgewoond uit).

Keverdijkse polder

Bij het Naardermeer is de route wat verlegd over een ‘natuurpad’ – verboden voor honden, dus we volgen de oude route over de weg. Waanzinnig wat een verkeer nog op zo’n klein weggetje: wat doen al die mensen in die auto’s op zo’n weg?

We zien een mooie molen genaamd Onrust: hij draait en maakt ook veel lawaai: daar is zijn naam ook van afkomstig

In slootjes bladeren van Pijlkruid en Torkruid

Het Fort bij Uitermeer is een voormalig Nederlands fort uit de Stelling van Amsterdam en uit de Nieuwe Hollandse Waterlinie. en had als doel het beschermen van de landdoorgang tussen Naardermeer en Vecht. Bovendien kon het de buurforten met zijn geschut (nu ligt er een erg roestig kanon) helpen. Het beschermde de sluis waarmee het land onder water gezet kon worden. Uiteraard Uitermeer heeft een nieuw plan voor het Fort, met aandacht voor de eco-toerist. Het ziet er nu eigenlijk al heel aantrekkelijk uit.
Dit is het voorstel, dit het uiterlijk:

Het gebied langs Vecht is de Goudkust van Nederland vanwege prachtige buitenhuizen, maar de rest van de Vecht bewaren we voor de volgende keer.