Eppes

Eppe is volgens het Etymologisch woordenboek  als woord afkomstig uit het middelnederduits (13^e eeuw) en betekende ‘ selderie’ . Vergelijk het oudhoogduitse woord epfi van het Latijn apium, wat betekent ‘ van bij’ [dus door bijen graag bezochte plek].

In Nederland kennen we drie eppes: grote en kleine watereppe en melkeppe, alledrie schermbloemigen, maar toch wel verschillend. Hun wetenschappelijk naam luidt resp. sium latifolium, berula erecta en peucedanum palustre. De watereppes doen wat hun naam, zeker in het Engels ‘ parsnip’ nog wel aan peterselie denken.

Het onderscheid tussen de water en de melkeppe is duidelijk: de watereppes hebben bladeren (boven water) die enkelvoudig geveerd zijn, die van de melkeppe is dubbelgeveerd (meer als kant dus). Maar alledrie zijn ze kaal, witbloeiend en hebben  ze een voorkeur voor natte milieus, de watereppes op voedselrijke bodems, de melkeppe liever in zurige veen.

	grote watereppe	kleine watereppe	melkeppe
	sium latifolium	berula erecta	peucedanum palustre
levensduur	overblijvend	overblijvend	tweejarig
luchtblad	enkelvoudig geveerd	enkelvoudig geveerd	meervoudig geveerd
ondergedoken blad	meervoudig geveerd	meervoudig geveerd	nvt
eindelings blad	lang gesteeld	zittend/ 3-delig	langwerpig
stengel	kantig + gegroefd	rond + zigzag	kantig + paars + melksap
lengte	0,60-1,20	0,30-0,60	0,60-1.50
beharing	kaal	kaal	kaal
omwindsel	2-6	talrijk	4-10, gevorkt, meerbladig
scherm	eindeling, 20-30 stralen	zijdelings, 10-120 stralen	eindelings, 20-40 stralen
schermstelen	langer dan schermstralen	even lang of korter dan schermstralen	niet vermeld
vrucht	3-4 mm, geribd	1,5-2 mm, ongeribd	3-5 mm, afgeplat, gevleugeld

Nagekomen kenmerk 20 augustus 2011:

De bovenste bladtop van de grote watereppe is afgerond.

De bovenste bladtop van de kleine watereppe heeft 3 tanden.

 

About these ads