Graaf Floris V pad: etappe 1 van Muiden naar Uitermeer

We waren eind 90er jaren al bezig aan het Graaf Floris V pad, LAW 1-3 (lange afstandswandeling) en daar is om een aantal goede (maar niet zo leuke) redenen de klad in gekomen. Met frisse moed hebben we dat nu weer eens opgepakt: met een eerste etappe van 13 kilometer. Dit zijn de foto’s die we gemaakt hebben.
Een heerlijke dag, mooi weer en een overzienbare afstand door een mooi gebied met polders en een oude zeedijk.

Nog minstens 30 andere mensen waren ook op het idee gekomen: we hebben tenminste tot aan 30 onze tegenliggers (antipoden) geteld, daarna zijn we maar gestopt met tellen, druk is het!

Het pad start in Muiden, bij de sluizen en het Graaf Floris V eethuis, gaat langs de Beer (muur als waterkering) naar het Muiderslot, vandaar over de wal langs de kazematten, en terug langs de slotgracht en over de oude zeedijk.

Aan het eind van de vestingwal staat een bord met een fietsroute.

Dat verhaalt ook wat er allemaal niet voor de natuur wordt gedaan zoals Ontsnipperingsmaatregelen: tunnels met stobbewallen door RWS aangelegd zodat ze aantrekkelijk zijn voor dieren om over te steken.

Het wandelpad langs het IJmeer is erg mooi: links het water met de zeilboten en de essen in kop, rechts de een stuk lager liggende polder. Veel Grote vossenstaart al in bloei. In een van de weilanden staan vlaggen en vaandels: bedoeld om de ganzen weg te houden. Op het wandelpad zelf zien we inderdaad veel ganzenpoep liggen en in de slotgracht van het Muiderslot zwemmen hele families grauwe ganzen.
Het Muiderslot is van alle kanten goed te zien, ook van verre.

Langs de zeedijk zijn leuke strandjes met glashelder water.

En weer zien we moeras- of oeverzegge: wat was nu ook al weer het verschil. Het zat ergens in de aantallen aartjes, maar daar gaan we – later – nog eens goed voor zitten.

We zien ineens veel Veldbies in bloei, het miechelt van de koolwitjes, erg wit zonder zwarte vlekjes, en stikt al van de muggen of vliegen (misschien wel de Maartse vlieg: ze waren zwart).

Bij het witte huis mogen geen honden, dus daar gaan we even van het dijkje af en er later weer op. Er is heel attent al gemaaid, zodat je er gemakkelijk weer omhoog klimt.

Behalve de natuur (uiteraard) vallen deze wandeling ook de vele resten verdedigingswerken op: muren, kazematten, bunkers, blokken beton, van alles.

Muiderberg

In Muiderberg lopen we dwars door het Brink park. Er staat een Wilhelminaboom (voor een honderdjarige boom ziet hij er levendig en vitaal uit), een muziekkoepel en een parkietenkooi. Ook kunst: bij het beeldje in park lezen we

• Vooraan: respecteer elkaar in vrijheid
• Links: zonder vrede is er geen toekomst
• Rechts: wat is geweld zinloos

We lopen het park uit aan de andere kant bij Hotel het Rechthuis.
Voor het hotel staat een model van een stoomtreintje: vroeger was dit het eindpunt van een aftakking van de Gooise stoomtram die daar eed tot 1939 en waar de rijke lieden uit Amsterdam uitstapten om zich aan het water te gaan verpozen.
Even verderop een Beatrixboom (voor een 20 jarige boom ziet hij er gammel en uitgewoond uit).

Keverdijkse polder

Bij het Naardermeer is de route wat verlegd over een ‘natuurpad’ – verboden voor honden, dus we volgen de oude route over de weg. Waanzinnig wat een verkeer nog op zo’n klein weggetje: wat doen al die mensen in die auto’s op zo’n weg?

We zien een mooie molen genaamd Onrust: hij draait en maakt ook veel lawaai: daar is zijn naam ook van afkomstig

In slootjes bladeren van Pijlkruid en Torkruid

Het Fort bij Uitermeer is een voormalig Nederlands fort uit de Stelling van Amsterdam en uit de Nieuwe Hollandse Waterlinie. en had als doel het beschermen van de landdoorgang tussen Naardermeer en Vecht. Bovendien kon het de buurforten met zijn geschut (nu ligt er een erg roestig kanon) helpen. Het beschermde de sluis waarmee het land onder water gezet kon worden. Uiteraard Uitermeer heeft een nieuw plan voor het Fort, met aandacht voor de eco-toerist. Het ziet er nu eigenlijk al heel aantrekkelijk uit.
Dit is het voorstel, dit het uiterlijk:

Het gebied langs Vecht is de Goudkust van Nederland vanwege prachtige buitenhuizen, maar de rest van de Vecht bewaren we voor de volgende keer.

Hoera, we hebben een klimaatbosje in de buurt

Een paar weken geleden werden er bij ons in de buurt zo’n 8000 bomen gekapt door de gemeente (we komen er op terug), en aanvankelijk werd ik wat opgeschrikt door een tamelijk cynisch overkomende actie die tegelijkertijd plaatsvond: het planten van twee klimaatbosjes op een kilometer afstand …

Klimaatbosjes?

Aanvankelijk vond ik de term ‘bosje’ nogal overdreven voor de twee setjes van drie bomen, maar dat blijkt dus zo te horen. Het zijn walnotenbomen zegt de website, en verder:

Het planten van klimaatbosjes is een initiatief van Landschapsbeheer Nederland en DE LANDSCHAPPEN, en maakt deel uit van de landelijke klimaatcampagne HIER .

Het is dus geen initiatief van rijk of provincie, laat staan van de gemeente, maar van Landschapsbeheer.

En die 2×3 bomen moeten dus naast de CO2 ook een beetje de toename van de vochtigheid in de bodem compenseren: want geloof maar dat door het kappen van al die bomen in het Bijlmerpark en Gaasperdampark het natter wordt hier. Er welt hier immers water op, en we zitten op een veenlaag…
Je kunt op de bodemverzakking wachten: de schooltuintjes zijn al extra van drainage voorzien, en het kan niet lang duren voor de Gooiseweg ook aan de beurt is.

De stadsdeelraad wil graag koophuizen hier bouwen: de mensen wonen hier immers heel plezierig, dus het groen kan wel weg en huizen daarvoor in de plaats. Maar hoe lang wonen we hier dan nog zo prettig?
Er wordt nogal wat verwacht van die zes bomen …

Maar je hebt inderdaad (nog) zulke mooie plekjes hier:

Provider wijziging

We hadden onze weblog op web-log.nl, maar eigenlijk vonden we dat toch een onhandig programma.
Mij persoonlijk stoorde ook de reclame bovenaan.

Vandaar dat we maar eens een doorstart proberen hier op WordPress.

We zien wel wat het wordt, en of we hier doorgaan of toch maar terug naar de oude versie gaan .

Inventarisatie 19 april 2008

Heerlijk, vandaag weer op stap. Hondjes mee, en we hebben het idee dat alle kennis ver weg is gezakt, maar zus M. is duidelijk nog goed op de hoogte van de wetenschappelijke terminologie.
Voor de weblog houden we ons maar aan de Nederlandse namen, maar bij elk plantje zoeken we de wetenschappelijke term ook bij, als M ze zo niet al uit haar mouw weet te schudden dan .
Op de veldjes overheerst een combinatie van Madeliefjes, Paardenbloemen en Hondsdraf, her en der is er al gemaaid.
Maar we zijn verrukt bij de aanblik van de Zachte ooievaarsbek: de lente is echt in aantocht!
Van de Es zagen we veel opslag van ongeveer 75 cm hoog: grappig met de opengeslagen blaadjes als een soort pluim bovenop en de knoppen nog zwart.

Opvallend is dat we al heel wat grassen kunnen herkennen: Fioringras (Stolonifera, met de uitlopers), Straatgras is al een poosje in bloei, en de IJle dravik, Glanshaver, Kropaar, Gestreepte witbol bloeien ook al heel voorzichtig. Het Reukgras bloeit al volop, vooral in een zandig stukje, en we denken het al te ruiken: heerlijk!

Een aantal prachtige Dotterbloemen staan vol in bloei tussen de modder.

We komen ook een Vogelkers tegen die eruit ziet als een Gewone, maar staande en geen hangende trossen heeft en toch ook weer geen glanzend blad. Daar zijn we even over aan het puzzelen, maar we komen toch uit op de Amerikaanse, niet alleen vanwege die opstaande trossen, maar ook vanwege het feit dat de beharing op het blad aanwezig is, en niet alleen op de nerf.

We determineren een paar wilgen: altijd weer komen we op de vraag: is dit een geoorde- of een boswilg: in dit geval een geoorde. De amandelwilg is geen probleem: dat kun je zo zien aan de afschilferende roodachtige bast .

Veel Raapzaad staat al in bloei, maar nog geen Koolzaad. Vuistregel is: Raapzaad heeft bloemen boven de knoppen, Koolzaad knoppen boven de bloemen.

Een kersachtige (prunus) hebben we gedetermineerd als Zoete kers: vanwege het feit dat de jonge blaadjes langs de midden nerf waren opgevouwen. We kwamen een roos tegen die nog niet bloeide, maar aan de gelijke manier waarop de stekels waren verdeeld konden we concluderen dat het om een Hondsroos ging.

En zo kwamen we op een score van 70, tijdens onze wandeling door ons nieuwe hok op deze toch wel koude aprilmiddag:

1. Berenklauw, gewone
2. Berenklauw, reuze (Abundantie A: maar een enkele exemplaar, meestal zie je er meer)
3. Boterbloem, scherpe (diverse , meestal in blad, maar sommige al bijna in bloei)
4. Braam, gewone
5. Brandnetel, grote
6. Dotterbloem, gewone Abundantie C (15 ex)
7. Dovenetel, gevlekte (bloeit al uitbundig)
8. Dovenetel, paarse
9. Dovenetel, witte
10. Dravik, IJle
11. Eik, zomer
12. Ereprijs, draad (lieve bloemetjes, veldjes vol)
13. Ereprijs, klimop (ook hele plakkaten)
14. Es, opslag
15. Fioringras
16. Fluitenkruid (soms al ruim een halve meter hoog)
17. Glanshaver
18. Haagbeuk (opslag)
19. Heermoes (alleen de bloei nog)
20. Herderstasje
21. Hoefblad, groot
22. Hoefblad, klein
23. Hondsdraf (ineens overal in bloei te zien)
24. Kers, zoete
25. Kleefkruid
26. Kornoelje, rode
27. Krentenboompje
28. Kropaar
29. Kruiskruid, klein
30. Lis, gele (bloeit nog niet, maar onmiskenbaar)
31. Look-zonder-look (bloemknopjes al te zien)
32. Maagdenpalm, klein
33. Madeliefje
34. Muur, moeras
35. Muur, vogel (een enkele rij haren)
36. Muur, water (een muur met 5 stijlen)
37. Ooievaarsbek, zachte (een aantal alleen bladeren, maar al twee bloemetjes gezien )
38. Paardenbloem (velden vol)
39. Pinksterbloem (heel mooi en vol in bloei)
40. Raapzaad
41. Reigersbek, gewoon
42. Reukgras, gewoon (op sommige zandige stukjes veel pollen)
43. Robertskruid (nog niet in bloei, maar onmiskenbaar)
44. Roos, honds
45. Rus, pit
46. Rus, zomp
47. Schapengras, fijn
48. Schapengras, ruig (hier hebben we even fors op gedetermineerd, maar hij lijkt het toch echt te zijn)
49. Smeerwortel, gewoon (bloeit hier nog niet, maar een paar blokken verderop wel)
50. Speenkruid, gewoon
51. Stinkende gouwe (we herkende het meteen aan de blaadjes, maar hoe-heet-ie ook al weer…)
52. Straatgras (in bloei)
53. Veldkers, kleine
54. Vergeetmijnietje, stijf (piepklein, gekromde haren op middennerf blad en hoek bloem en stengel minder dan 45 graden)
55. Vetmuur, liggende (altijd overal te vinden tussen de straatstenen)
56. Vogelkers, Amerikaanse
57. Vroegeling (we waren even bang dat deze er niet meer zou zijn, maar je ziet ze in de ruderale terreinen overal nog)
58. Weegbree, smalle
59. Wilg, amandel
60. Wilg, geoorde
61. Witbol, gestreepte
62. Zandmuur, gewone
63. Zandraket
64. Zegge, moeras
65. Zegge, pluim
66. Zegge, zand
67. Zevenblad
68. Zilverschoon
69. Zuring, ridder
70. Zuring, veld (bloemknoppen kleuren al rood)

Bij de pagina’s bovenaan maken we een verzamellijst voor dit jaar.